نقاط دیدنی طبیعی شهرستان کازرون

نقاط دیدنی طبیعی شهرستان کازرون

مقدمه

شهرستان کازرون منطقه ای  است پر جاذبه که به جهت داشتن خاک حاصلخیز ، سفره های فراوان آب های زیر زمینی ، تنوع منابع طبیعی و داشتن پوشش های گوناگون گیاهی در گذشته به « شهر سبز » شهرت داشته است .  این ویژگی ها شهرستان کازرون را به صورت نگینی در استان فارس ممتاز ساخته است .

جاذبه های طبیعی و گردشگری کازرون به قدری است که می تواند در فصول مختلف سال جوابگوی مسافران از راه رسیده و مشتاقی باشد که می خواهند مدت زمانی را دراین مکان سپری کرده ، به آسایش جسم و آرامش خیال بپردازند . آب تنی در چشمه سارها و رود خانه ها درفصل تابستان ، تماشای مناظر دل انگیز باغ های مرکبات آن در پائیز ، سرمست شدن از بوی نرگس های شهلای آن در فصل زمستان و در نهایت تماشای طبیعت کم نظیر و دیدنی آن در فصل بهار، همه و همه بخشی از جاذبه های دیدنی شهرستان کازرون می باشد .

گر چه وصف این همه زیبائی که طبیعت کم نظیر به مردمش هدیه کرده ، قابل توصیف نیست و در این مقال نمی گنجد ، اما به گفته شاعر : آب دریا را اگر نتوان کشید / هم به قدر تشنگی باید چشید. بنابراین برآن شدیم تا شمه ای از این همه زیبائی برای شما ترسیم کنیم ، اگرتوانسته باشیم . بنا براین سایت اینترنتی فرمانداری شهرستان کازرون شما را به دیدن مناظر طبیعی و زیبائی های  شهرستان کازرون دعوت می نماید و مقدم شما را گرامی می دارد.

 

« رواق منظر چشم من آشیانه ی توست / کرم نما و فرودآ که خانه خانه ی توست »

برخی از نقاط دیدنی شهرستان کازرون به ترتیب حروف الفبا:

امام زاده سید حسین

امام زاده سید حسین بن امیر بن ابراهیم بن زین العابدین (ع) مهمترین امام زاده شهرستان کازرون می باشد که در کنار روستای سید حسین در 23کیلومتری جاده کازرون به شیراز و در شمال شهرتاریخی  بیشاپور قرار گرفته است. این روستا به خاطر وجود چشمه سار پر آب و زیبای « سرآب شیر»،‌ درختان سرسبز و سر به فلک کشیده، باغ های مرکبات بسیار که آب های روان چشمه مزبور همیشه در آنها جریان دارد، ‌موقعیتی ممتاز داشته و یکی از مکان های تماشایی و زیارتی ، سیاحتی قابل توجه در استان فارس می باشد. امام زاده سیدحسین در حال بازسازی است و در طرح جامع آن مکان هایی  چون سالن اجتماعات، آمفی تأتر، درمانگاه ، زائر سرا، ساختمان اداری، پارک، زمین ورزش، چاپ خانه و فضای سبز در نظر گرفته شده است.

باغ نظر کازرون

کشور ما ایران یکی از مناطق خشک و کم آب جهان است و توجه به آب و آبیاری و احداث قنوات و باغ ، از زمان های بسیار دور تا به حال مورد عنایت دولت ها بوده است. این موضوع در مناطق جنوبی ایران بیشتر مورد نظر حکومت ها بوده تا با ساختن باغ ها و غرس درختان گوناگون ضمن ایجاد محیطی با صفا به تولید انواع گوناگون میوه و سبزی اقدام کنند. فکر ایجاد باغ نظر کازرون از خواجه حسام الدین افشار فرزند خواجه حسین علی افشار حاکم کازرون بود وی در جمادی اول سال 1117 هجری قمری آب قناتی را در کازرون احداث و وقف کرد که به خیرات مشهور شد. در وقف نامه آب خیرات آمده که علاوه بر احداث قنات به ساخت مدرسه علوم دینی و احداث باغ نیز اقدام شود.

چندین سال بعد یکی دیگر از افراد خاندان افشار به نام خواجه علی قلی خان افشار در اجرای مفاد وقف نامه آب خیرات، باغی را احداث و آن را « نظر» نامید.

دکتر باستانی پاریزی درباره وجه تسمیه باغ نظرها چنین اظهار می دارد: « گر چه مورخین این باغ ها را به نام بانی آن ها مثلاً نظرعلی خان در کرمان، باغ نظر نامیده اند، اما عقیده بنده غیر از این است،این باغ ها متعلق به افراد بخصوصی نبوده بلکه عموماً دولتی، وسیع، عمومی و محل دیدن و منظره و تماشا کردن و تفریح مردم و در واقع پارک شهر بوده و شاید هم در اصل نام آن باغ نظرگاه بوده و کم کم به باغ نظر تقلیل پیدا کرده است.

بهر حال باغ نظر کازرون باغی مصفا و دلگشا بوده که بیشتر درختان آن را نارنج های بلند قامت و مقداری درخت های انار، خرما و بکرائی را تشکیل می دهد. این باغ هم اکنون به عنوان محل تفریح و پارک مورد استفاده مردم قرار می گیرد.

پارک تنگ تیک آب

در دامنه کوه شمالی کازرون تنگی قرار دارد که  معروف به تنگ تیکاب است. در گذشته در فصل زمستان و بهار به جهت ریزش آب فراوان از صخره های موجود در تنگ، آنجا را به محیطی مصفا و دلگشا تبدیل کرده که مردم شهر را بدانجا می کشاند تا از مناظر زیبای طبیعی آن لذت ببرند. صدای ریزش قطرات آب ، سنگ های پوشیده از خزه و سبزه، فراوانی گیاهان خودرو، چشم هر بینده ای را به خود جذب می کند. در چند سال اخیر به همت شهرداری کازرون این مکان به پارکی زیبا و فرح انگیز مجهز به برج های نوری، استخرهای بزرگ، آبشار مصنوعی و قهوه خانه سنتی گشته به طوری که تمام روزهای هفته پذیرایی میهمانان کازرونی و مسافرین عزیز می باشد.

پیربنکی

در هشت کیلومتری جاده قدیم کازرون به شیراز، پس از عبور از کتل مشهور« پیرزن» بقعه ای ساده و گچی از دور نمایان می شود که به « پیربنکی » معروف است. در گذشته مسافرین خسته پس از طی مسافتی چند از جاده شوسه کازرون به شیراز لحظاتی در این مکان به استراحت می پرداخته اند. این بقعه در مجاورت قبرستانی قدیمی واقع شده که در آن سنگ تیرهای بزرگ و منقوش به خطوط و اشکال زیبا دیده می شود. ویژگی این بقعه که زبان زد عام و خاص است، رویش دو درخت بنه(پسته کوهی) بر بالای بام و گنبد آن است. یکی از آن ها در انتهای فوقانی گنبد ریشه دوانده و مشخص نیست که ریشه آن از کجاست امّا سرسبز است و هر ساله میوه می دهد. دیگری در لای دیوار بقعه بیرون آمده و با زمین ارتباطی ندارد. بقعه مزبور دارای سنگ قبری است که در داخل ضریحی چوبی قرار گرفته است. 

تنگ چوگان

در مجاورت ویرانه های به جای مانده از شهر تاریخی بیشاپور و در سمت شمال شهر میان دو رشته کوه سر به فلک کشیده تنگی پر از درختان سرسبز، بیشه زارها و مناظر فرح انگیز و جذاب قرار دارد که به نام تنگ چوگان و به زبان محلی « تنگ شکون» معروف شده است. رودخانه شاپور از دل این تنگ می گذرد و چشمه زیبای ساسان در قسمتی از این تنگه فوران می کند . این چشمه در طول سالیان بسیار زیاد استمرار داشته و امروز نیز قسمتی از آب شرب شهرستان کازرون و بوشهر را تامین می کند و قسمتی از آن هم برای آبیاری زمین های زیر کشت کشاورزان منطقه  مورد استفاده قرار می گیرد.

چاه برفی عبدوئی

روستای عبدوئی در 25 کیلومتری شمال شرقی کازرون واقع شده است . اطراف این روستا  رشته کوههائی قرار گرفته که قله ی یکی از آنها « چنگ » نام دارد که تقریبا در 7 کیلومتری روستای عبدوئی می باشد . در نزدیکی قله ی چنگ چاهی به عرض 2 الی 3 متر و عمق 10 الی 12 متر وجود دارد که به جهت انبار کردن و ذخیره کردن برف در آن به « چاه برفی » مشهور شده است . شکل طبیعی چاه طوری است که کمتر در معرض تابش آفتاب قرار می گیرد واین مکان تقریبا در چنین محیطی که اشعه تابناک آفتاب همه جا را می گیرد استثناست . این  خصوصیت باعث شده که برف زمستانی انبار شده در داخل چاه ،  تا اواخر شهریور ماه  و در بعضی سالها تا آخر سال باقی بماند.

رفتن به محل چاه برفی از طریق روستای عبدوئی با پای پیاده 2 ساعت به طول می انجامد . تا قبل از رایج شدن یخچال در منازل ، چاه مذکور مهمترین منبع تامین برف و یخ شهرستان کازرون بوده است . حق نگهداری و بهره برداری از چاه برفی در اختیار شخصی به نام مرحوم کربلائی اسماعیل برفی بوده است که برف های آن بوسیله الاغ و استر به کازرون و مناطق همجوار جهت فروش حمل می شده است .  دیدار این چاه و مناظر اطراف آن  بسیارجذاب و فرح بخش است . 

چشمه رنجان

/ 0 نظر / 22 بازدید