آداب نماز عید سعید فطر

آداب نماز عید سعید فطر

قبل از خروج از منزل بنیت انجام دستور خداوند ، با یک یا چند دانه خرما افطار نموده ،ودعایی را که دراین مورد رسیده است بخواند .زیرا دراین دعا نیز امامش - درود و سلام خدا بر او و پدران و فرزندانش - ذکر شده و باید درمضمون دعا تأمل کند . زیرا دعا بروشنی می گوید که رفتن به سوی نماز ، رفتن به طرف خداوند است .بنابراین باید نشانه دیدار با خدا را داشته باشد . اگر بتواند باید باندازه بزرگی خدا و شناخت منت او ، در اجازه دیدارش بلکه دعوت به این کرامت ، آنگونه که شایسته است ادب این مقام را رعایت کند . ولی خیلی بعید است این مخلوق ضیعف بتواند آنگونه که شایسته این مجلس است تواضع و احترام و شکر گزاری نماید .بنابراین باید همراه با اعتراف به ناتوانی باندازه ای که می تواند سپاسگزاری و متواضع باشد .

و اگر نتوانند ،نباید حضور دراین مجلس برای اوسبکتر از حضور در مجلس سلطان زمانش باشد .زیرا از سلطان غفلت نمی کند ، بخصوص هنگام سخن گفتن بااو . اگر سلطان بداند که دل رعیتش جای دیگر است اورا از مجلس خود طرد ، از حضور او جلوگیری و او را از عطایای خود محروم می نماید .بخصوص که بداند این غیر ، دشمن سلطان است ، که دراین حالت بشدت براو خشم می گیرد . و اگر از یاد و احترام به خدا غفلت از پروردگار چیزی جز دوستی دنیا نمی باشد ، دنیایی که دشمن خدا و دوستانش می باشد .

بپرهیز از این که این مجلس را کوچک شماری .زیرا اهل آن ، فرشتگان مقرب ، پیامبران و رسولان ، شهدا و صدیقین و بندگان صالح خدا هستند . شرمسارباش که حاضرین مجلس در بهترین حالات باشند - همگی پاک ، مقدس ، آراسته ، بر سر ایشان تاج کرامت مراقبت خدای جلیل بوده ، بر بدنهاشان لباسهای توجه به خدا ، بر دلهایشان جامه اشتغال به خدا و بر بدنهاشان لباس باز داشتن از نافرمانی خدا ، بر دستهایشان انگشتر نگشودن دست به نافرمانی خدا و بر پاهایشان کفش منع از رفتن در حرامهای خدا - وسر تو برهنه از لباس نگهداشتن از مخالفت با خدا و بر دستت انگشتر ستم بر بندگان خدا بوده و پایت برهنه از رفتن به سوی طاعت خدا باشد .

اگر پرده از جلو دیدگانت برداشته شده و ببینی بدنت آلوده به نجاستهای گناهان و باطن تو گرفتار انواع بیماریهایی است که تو را از چشم دیگران می اندازد چه حالی خواهی داشت ؟ آیا با این شکل و قیافه بر سر سفره پاکان ، و بزرگانی که هیچ عیبی ندارند حاضر خواهی شد ! اگر زیبایی باطنی آنان را ببینی از همنشینی آنان پرهیز خواهی کرد ، چه رسد به این که سر سفره آنان بنشینی . و حتی اگر هزار چوب هم به تو بزنند راضی نمی شوی با این همه پلیدی که در تو هست ، خود را به آنان نشان بدهی . برادرم ! حال بد و زور و وبال خود را بنگر و خود را بنگر و خود را مضطر به این مطلب بنما تا خداوند بدیهایت را پوشانده و بدیهایت را به خوبی تبدیل نماید . آنگاه در کرم حضرت اله را بکوب و صدا بزن : ‹‹ ای کریمترین کریمان ! ای اجابت کننده دعای مضطرها ! به پستی و ذلتی که نسبت به خودم روا داشتم رحم کن . تو از من به خودم مهربانتری بخصوص در مثل چنین روزی که مرا دعوت به دیدار خود نموده ای . من میهمان تو هستم پس راضی نشو که آبرویم پیش میهمانهایت بریزد . کارم را اصلاح کرده و از لباسهایی که به میهمانانت می دهی به من نیز عنایت فرما تا بتوانم زشتی ها و نقایص خود را پوشانده خود را بیارایم و آبرویم را حفظ کنم .

اگر انسان با اضطرار واقعی روی به درگاه پروردگارش آورد محال است اورا اجابت نکند .اوکسی است که در قرآن خود فرموده است : ( امن یجیب المضطر اذا دعاء و یکشف السوء ، ای کسی که هنگامی که مضطر اورا بخواند ، او را اجابت نموده و گرفتاریش را برطرف می نماید ) بنابراین بنده باید اضطرار را در خود بوجود بیاورد . اغلب مردم روحیات بدی درخود بوجود آورده واز صفات خوب غافل هستند .بهمین جهت نیز از چیزهایی است که بطور اتفاقی شنیده و مسموعات آنها خجالت وشرمی در آنها بوجود نمی آورد ، چه رسد به این که آنچنان خجالت بکشند که به اضطرار برسند .

وخلاصه اگر شرمی که به اضطرار برسد بوجود آمد ، اجابت نیز بدنبال آن آمده و گرفتاری برطرف می گردد . علامت ا ضطرار نیز این است که در هنگام عید قلب او شکسته ، واز رد شده بترسد ، امیدوار عفو و فضل او بوده و امیدواری به کرم پروردگارش را بیشتر نماید ، بانتظار رحمتت و عنایت خداوند باشد . آنگونه که بندگان صالح او هستنند ، و ترس خود را با ملاحظه این که امروز روز جایزه دادن و بدست آوردن فضیلت است از بین ببرد . در عین حال باگوشه چشم به عظمت خدا و بزرگی جنایت خود نگریسته و مانند کوتاهی کنندگانی که به دامن عفو فراوان او پناه آ ورده اند ، رفتار می کند ، وتمام سعی و تلاش او برای استغفار و جلب رحمت و دیدن آثار قبولی است . وبه نگهبانان و حامیان خود که از معصومین (ع) می باشد ، پناهنده شده تا او را شفاعت نمایند . و خداوند را به حق و آ بروی آنان نزد خدا قسم می دهد که اورا با عفو خود اکرام نموده ، از فضل مخصوص خود محروم نکند ، صورت کریم خود را از او بر نگردانده ، بخاطر آنان او را قبول نماید و آ نگونه که با حزب و دوستان خود رفتار می کند با او نیز معامله کند . از بوجود آمدن این حالات معلوم می گردد که فیض قدسی شامل حال او شده است که باید خدا را بخاطر نجات و رهایی از خطر هلاک ثنا گفته ، و از این به بعد با یاری گرفتن از پروردگار خود را از غفلت و انجام کارهایی که باعث هلاکت دائمی است دور بدارد .

آنچه درباره اضطرار به پوشش پروردگار گفتیم ، فقط در کسی بوجود می آید که باچشم دل نجاست گناهان را بر اعضای بدنش و پلیدی عیوب دل بر روح و جانش را ببیند . آن هم نه مجازا بلکه واقعا این مطلب را درک کند و بفهمد که این نجاستها و پلیدیها نجستر و کثیفتر از چیزهای کثیف این عالم و بدبوتر از مردارهای بو گرفته دنیاست .

اگر کسی خود را در پیشگاه سرور رسولان و ائمه طاهرین و فرشتگان مقرب و سایر پیامبران و رسولان فرض نماید چه حالی خواهد داشت ؟ فکر می کنم اگر انسان یک دهم این رسوایی را داشت ، آرزو می کرد زمین او را فرو برد تا از این رسوایی رهایی یابد . مریم راستگو هنگام فرض رسوایی بین مردم ، با این که نزد خدای عز وجل و فرشتگان پاک بود ، گفت : ‹‹ کاش قبل از این مرده و کاملا فراموش شده بودم .›› بهر صورت تمامی ما به پوشش زیبای خدا محتاج بوده و اگر این پوشش ازما برداشته شود ، رسوا خواهیم شد .

یکی از پوششهای زیبای او ، همین شکل انسانی است که اگر از ما سلب شده و مردم شکل واقعی مار ببیند رسوا می شویم . زیرا شکل روح متناسب با اخلاق و صفات است .مثلا کسی که صفت غضب بر او غالب باشد ، روح او بشکل سگ خواهد بود .مگر این که خلق خود را با داوری حلم معالجه نموده ،خشم تبدیل به شجاعت شده وشکل سگ به شکل انسانی شجاع تغییر یابد . و همینطور سایر اخلاق و صفات . بهمین جهت گذشتگان هر روز با آینه و غیره سیمای خود را بررسی می کردند تا مطمئن شوند که تغییر نکرده و مسخ نشده و پوشش خدا همچنان باقی است . و این شکلهای حقیقی گاهی اوقات به بعضی از اولیا نشان داده می شود و مردم را باین شکلها می بینند . از امام سجاد (ع) روایت شده است که پرده را از جلو دیدگان شخصی بر داشته و شکل و اقعی جاجیها را به او نشان داد و او در میان جمعیت فقط دو نفر را به شکل انسان دید .

هنگام برپایی نماز عید بصورت جماعت ، مصیبت غیبت او را بیاد آورو بیاد داشته باش که امامت نماز عید ازحقوق مخصوص امام زمان (عج) و برپایی آن از کارهای معروف اوست .

‹‹ چون در روز عید خود را آشکار کند ، دیده همگان بر زیبائیش خیره گردد . ارواح آنان بسوی زیبایش سرازیر شوند و مردمک چشمانشان از فرط زیبایش هوس گلزار نمایند . عید من آن روزی است که با دیدگان شاد که زیبایش را تحسین می کند ،آن زیبایی را ببینم .››

آیا این مصیبت نیست که بجای نماز با امام (ع) با دیگران نماز بگزاریم ! اگر بجای دیگران امام زمان (ع) خطبه های نماز عید را می خواند چه حالی داشتیم ! و اگر او درمیان ما بود روزگار ماچقدر با امروز فرق داشت !

آنگاه به آنچه درروایات درباره او آمده بنگر از قبیل : برکتها و نورهای زمان حضور او ، گسترش عدل ، برچیده شده بساط ظلم و سرکشی ، عزت اسلام ، احترام قرآن ، رواج ایمان ، کامل شدن عقلها ، تزکیه دلها ، اصلاح اخلاق و ازبین رفتن تفرقه و نفاق .

 

/ 0 نظر / 12 بازدید