عید نوروز در شعر امام خمینى(ره)

عید نوروز در شعر امام خمینى(ره)[*]

باد نوروز وزیده است به کوه و صحرا
جامه عید بپوشند، چه شاه و چه گدا
بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست
نازم آن مطرب مجلس که بود قبله نما
صوفى و عارف از این بادیه دور افتادند
جام مى گیر ز مطرب، که روى سوى صفا
همه در عید به صحرا و گلستان بروند
من سرمست زمیخانه کنم رو به خدا
عید نوروز مبارک به غنى و درویش
یار دلدار! زبتخانه درى رابگشا
گرمرا ره به در پیر خرابات دهى
به سروجان به سویش راه نوردم نه به پا
سالها در صف ارباب عمائم بودم
تا به دلدار رسیدم، نکنم باز خطا [1]

 

حضرت امام(ره) ضمن مبارک شمردن عید نوروز بر فقیر و غنى و پوشیدن جامه نو در این ایام، و رفتن به کوه وصحرا و باغ و بستان را ستوده و در وصف بهار قصیده ذیل را سروده است:

 

[2]

 

 

 

و در قصیده طولانى «بهاریه» که چند بیت آن آورده مى شود سروده است:

 

[5]
پى نوشتها:

[*]. ماهنامه فرهنگ کوثر.

 

[1]. دیوان شعر امام خمینى(ره)، ص 39، چاپ ششم، دفتر نشر آثار حضرت امام(ره)، سال 1374 شمسى.

 

[2]. همان، ص 80.

 

[3]. همان، ص 196.

 

[4]. همان، ص 206.

 

[5]. همان، ص 261 و 262.

/ 0 نظر / 21 بازدید